เพราะมีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว... มีเกาะหนึ่ง ซึ่งรวบรวมความรู้สึกทั้งหมดอาศัยอยู่ด้วยกัน ความสุข,ความเศร้า,ความรู้ และอื่นๆรวมทั้งความรัก -`๏’- วันหนึ่งมีประกาศไปยังความรู้สึกทั้งหมดว่า เกาะกำลังจะจม ดังนั้นทั้งหมดจึงได้ เตรียมเรือเพื่อที่จะหนีออกจากเกาะ ความรักเท่านั้นที่ตัดสินใจอยู่บนเกาะ -`๏’- ความรัก - ต้องการที่จะอยู่จนกระทั่งนาทีสุดท้าย เมื่อเกาะใกล้จะจมแล้ว ความรักจึงร้องขอความช่วยเหลือ... -`๏’- ความร่ำรวย - แล่นเรือผ่าน ความร่ำรวยตอบว่า ไม่ได้หรอก ฉันรับเธอไมได้ เพราะเรือ ฉันหน่ะเต็มไปด้วยเงินและทองแล้ว "มันไม่มีที่ให้คุณหรอก" -`๏’- ความรักตัดสินใจจะถาม - ความเห็นแก่ตัว - ซึ่งผ่านมาเหมือนกันด้วยเรือลำงาม “ความเห็นแก่ตัว ช่วยฉันด้วย” ฉันช่วยเธอไม่ได้หรอกความรักเธอนะเปียกปอน อาจจะทำให้เรือฉันเปียกด้วย” -`๏’- ความเศร้า - ได้พายเรือใกล้เข้ามา ความรักก้อได้เอ่ยขอความช่วยเหลืออีก "โอ้ความรักฉัน กำลังเศร้ามากเลยฉันต้อง การอยู่คนเดียว ขอโทษนะ" -`๏’- ความสุข - ได้ผ่านความรักไปเหมือนกัน แต่เขาไม่ได้ยินแม้แต่เสียงร้องเรียกขอ ความช่วยเหลือของความรัก เพราะมัวแต่กำลังมีความสุข -๏’- ทันใดนั้นเองมีเสียงหนึ่งดังขึ้นมา "มานี่ความรักฉันจะรับคุณไปเอง" เป็นเสียงของคนแก่คนหนึ่ง ความรักรู้สึกขอบคุณ และดีใจเป็นอย่ามาก จนลืมถามชื่อว่าใครคือผู้ใจดีผู้นั้น -๏’- เมื่อพวกเขามาถึงแผ่นดินที่แห้ง คนแก่ก้อจากไปตามทางของเขา ความรักนึกขึ้นมาได้ว่าลืมถามชื่อชายแก่คนนั้น จึงหันไปถาม - ความรู้ "ใครหรอที่เป็นคนช่ วยฉัน" ความรู้ตอบว่า"เวลา" แต่ทำไมเวลาจึงช่วยฉันหละ ความรักสงสัย ความรู้ยิ้มในความรอบรู้ของตน แล้วตอบความรักว่า " ก้อเพราะมีเพียงเวลาเท่านั้นที่เข้าใจว่าความรักยิ่งใหญ่แค่ไหน..."